|
Hoop, vrees en gemalen haaienvinnen Dag in dag uit trainen, trainen, trainen en niet weten of het ooit goed komt. Hij slikt pillen van gemalen haaienvinnen en medicijnen voor oudere mensen met kraakbeenproblemen. Louis Laros traint tussen hoop en vrees. Bijna twee jaar geleden kwam Louis Laros op de training in botsing met Dragoslav Jevric. Hij dacht de bal nog net met het puntje van de voet over de doelman heen te liften. Een slecht plan, want de beide spelers raakten elkaar en met Laros is het nooit meer goed gekomen. Hij miste begin 2000 de eerste wedstrijd vanwege een schorsing en speelde vervolgens nog 63 minuten tegen NEC. Eind vorig seizoen na een lange revalidatie keerde hij terug, maar lang niet fit. In oktober 2000 ging Laros voor het eerst onder het mes. In het kraakbeen achter zijn knieschijf zat een gat zo groot als een gulden. "Ze noemen dat de slechtste plek die je kunt treffen. Dat is het draagvlak van de knie, daar wordt alles opgevangen", weet Laros. Hij is in bijna twee jaar tijd een medisch specialist geworden van zijn eigen kwetsuur. "Kraakbeen is de enige blessure, die ze nog niet kunnen herstellen. Het is niet vervangbaar." Een jaar revalideren leverde hem weinig op. Vorig seizoen keerde hij terug bij de selectie, liet zich door Edward Sturing enkele keren inzetten in noodsituaties, maar bleef last houden. Na de competitie meldde hij zich andermaal bij de befaamde dokter Heyboer. Opnieuw moest er in de knie worden gekeken. "Ik had het gevoel dat er nog meer kapot was. Eigenlijk hoopte ik dat ze iets zouden vinden, zodat je weet wat het is. Het probleem is dat het kraakbeen niet sterk genoeg is. Er zijn gaatjes in het bot gemaakt waar pseudo-kraakbeen in moet groeien. Kraakbeen fungeert als een soort kussentje, maar aan de zijkanten is het te zacht." Zo zacht dat bij het wenden en keren de botten nog steeds op elkaar drukken. Dat doet pijn en geeft een reactie. Na de kijkoperatie nam Laros een weekje rust, alvorens hij de training hervatte. "Normaal gesproken hou je een tijdje rust, maar met kraakbeen is dat niet goed. Je moet het blijven belasten, anders word je nog verder teruggeworpen." Na een week hervatte hij de fysiotherapie en krachttraining. Tijdens de vakantie op Mallorca werkte Laros een herstelprogramma af om zich na twee weken weer snel op Papendal te melden. Laros trainde en trainde, maar bleek maandag bij de eerste groepssessie van het seizoen nog steeds niet fit genoeg. Voorlopig werkt hij een aangepast trainingsprogramma af.
|
|
|
|
|
|
Het gaat nu beter. Hij voelt dat er progressie is en dat sterkt zijn motivatie. Laros is 29 jaar en wil nog helemaal niet
stoppen met voetballen, zoals Marco van Basten door kraakbeenproblemen in de enkel werd gedwongen tot een vroegtijdig
afscheid. Voor elke training meldt Laros zich trouw bij Vitesse, zijn sessie begint al een uurtje eerder. "Om half tien
moet ik beginnen met het voorbereiden van de training. Een stukje fietsen, uitvalpassen maken, bewegingen maken met
gewichten op mijn rug. Allemaal goed voor het kraakbeen. Het is een opgave, maar het moet."
Hij heeft er ook profijt. "Voor het eerst heb ik nu het gevoel dat het beter gaat. Als het zich zo doorzet als de laatste drie weken, heb ik er vertrouwen in. Al besef ik dat het nooit dezelfde knie zal worden, dat ik misschien een andere voetballer zal zijn. Minder explosief, ik zal wat slimmer moeten zijn, me anders opstellen, minder dribbels maken. Maar een andere voetballer ben ik toch al geworden. Toen ik bij Vitesse kwam, was ik linksbuiten." Louis Laros kwam in 1995 van Willem II naar Vitesse en staat nog tot 2004 onder contract. Daarna zou hij nog wel eens iets nieuws willen, Amerika of Engeland, maar voorlopig is de vraag of hij fit genoeg wordt om profvoetballer te blijven. "Dat staar voorop, fit worden. Natuurlijk blijft de twijfel altijd. Gelukkig ben ik optimistisch van aard. In het begin vreet het enorm aan je, maar op een gegeven moment komt de berusting. Je blijft doorgaan, want je hebt geen keus. De consequentie van niet doorzetten, is dat je moet stoppen. Voordat je op dat punt komt, grijp je alles aan. Ik moet mezelf straks ook in de spiegel kunnen kijken. Voor het zover is, wil ik er alles aan gedaan hebben. Ook ten opzichte van de club, want Vitesse moet mijn salaris doorbetalen en ik heb nooit een wanklank gehoord. Ik zou later niet willen horen dat ik maar een beetje heb lopen lanterfanten." Toch is de toekomst na het voetbal ongewild dichterbij gekomen voor laros. "Ik heb me nooit zo bezig gehouden met wat ik na het voetballen wilde doen, maar ik besef wel dat die toekomst dichterbij kan zijn dan ik denk. Daarom ga ik in september beginnen met de verkorte trainerscursus. Daarna wil ik de speciale cursus doen voor jeugdtrainer. Dat kan pas als ik het Oefenmeester 2-diploma op zak heb." Hoofdtrainer wil hij nooit worden, maar de jeugd lijkt hem wel iets. "Stel dat ik word afgekeurd. Dan moet de club me passend werk aanbieden. Als er dan een plaatsje vrij is voor een jeugdtrainer, zou dat natuurlijk mooi zijn." Voor het zover is, zal Laros alles proberen. Het blijft niet bij trainen alleen. Problemen met kraakbeen zijn wereldwijd bekend bij (top)sporters. Jan Heintze, voormalig Deens international en back van PSV, slikt bijvoorbeeld pillen met gemalen haaienvinnen. Die zouden de aanmaak van kraakbeen stimuleren. Laros lacht. "Ik heb inderdaad gebeld met Jan Heintze om te vragen of het werkt. Hij heeft mij die pillen opgestuurd en ik heb ze ook geslikt. Daarnaast heb ik ook nog andere pillen die de groei van kraakbeen moeten stimuleren. Oude mensen gebruiken ze ook. De ene dokter vindt het niks, in Zeist moeten ze er bijvoorbeeld niks van weten. Ik ga alleen af op dokter Heyboer, daar heb ik vertrouwen in en hij zegt dat het geen kwaad kan. Of het helpt? Het gaat nu beter, wie weet komt het wel door die pillen." Bron: De Gelderlander 13-07-02 |
|
|
|
|
| De Officiële Supportersvereniging |
Vitesse |
| De.Officiële.Vitessesupporters.site | www.vitesse.org |